Early bird, Uit de dop"

In de tuin van Heleen van Nieuwland hadden tortelduiven een pruimenboom uitgezocht om hun nestje in te bouwen. Duiven maken niet veel werk van hun nestjes, vaak zijn het maar een paar takjes waarop ze hun eitjes leggen. Het nestje was ook niet tegen een storm bestand. 'De volgende dag vond ik de stukgevallen eitjes in de tuin' vertelt Van Nieuwland. 'De vogeltjes die in de eitjes zaten - of je het embryootjes kan noemen weet ik niet - waren duidelijk herkenbaar. Het waren bijna voldragen vogeltjes, met een snaveltje en beginnende veertjes. Duidelijk was te zien dat ze uit een dooier groeiden, die was nog zichtbaar. Het beeld van de dode vogeltjes trof me, ik vond het een indringende verbeelding van het begrip kwetsbaarheid en maakte er foto's van om later in mijn werk te gebruiken. Het is een thema dat regelmatig in mijn werk terugkomt'.

Kwetsbaar.
Heleen van Nieuwland gebruikte de foto's van de vogeltjes niet meteen: 'De foto's bleven - samen met veel andere foto's die ik maakte - lang in mijn atelier rondzwerven. Ik wilde er wel iets mee gaan doen maar de "trigger" was er nog niet. Ik noem dat de "innerlijke noodzaak" om het uit te gaan beelden. Dat kwam in 2019, in dat jaar kreeg ik opnieuw ernstige gezondheidsklachten. Ik realiseerde me dat ik er dood aan kon gaan. Zo werd ik geconfronteerd met mijn eigen kwetsbaarheid. Dat was de innerlijke noodzaak om met de foto's van de vogeltjes aan de slag te gaan. Het werd een serie objecten met de titel "Uit de dop". De serie maakte ik tijdens de corona epidemie, een periode die de kwetsbaarheid van mezelf en de mensen om me heen nog eens benadrukt.

Staande.
Een van de andere thema's die Van Nieuwland in haar werk gebruikt is bomen. 'Op mijn negentiende kocht ik een tweedehands fototoestel' vertelt ze hierover. 'De eerste foto's die ik er mee maakte waren van bomen; die bleef ik altijd en overal fotograferen. Hoewel ik al honderden bomen fotografeerde ontdek ik er steeds weer nieuwe dingen in. Ze komen natuurlijk behoorlijk vaak in mijn werk terug. De "trigger" om bomen als thema in mijn werk te gaan gebruiken was een zin in een haiku: "Bomen sterven staande". Er zijn voor mij altijd drie factoren nodig: Niet alleen de innerlijke noodzaak maar naast de thematiek ook de erbij passende techniek. In 1990 begon ik met het uitwerken van het thema bomen. Er volgde een serie beelden waar ik ruim tien jaar aan werkte. Een beeld dat ik in die periode maakte is "Kwetsbaar" uit 1994. Ik werk graag met klei. Het is een enorm veelzijdig materiaal'.

Klei.
Heleen van Nieuwland maakt vooral beelden en objecten: 'Ik ben periodes ook aan het schilderen en maakte een aantal bronzen beelden, maar keramiek - het hol opbouwen van beelden met klei - is mijn passie. Als kind was ik al gefascineerd door klei. Dat begon op de kleuterschool; als de kleibak openging en ik de geur van de klei rook. Op de middelbare school draaide ik graag klei op een schopschijf. Daar voelde ik me helemaal op mijn plaats. Na mijn studie handenarbeid heb ik me aan de kunstacademie gespecialiseerd in het maken van keramische beelden. Bij mijn beelden past vaak geen glazuur, dat ervaar ik als een harde afsluitende "glaslaag". Daarom ontwikkelde ik eigen technieken om mijn beelden van kleur te voorzien, meer gelaagd, ademend, mat en een eenheid vormend met de huid van de klei.

Early bird, Uit de dop, 2020 Ceramiek. 22 x 36 x 20 cm

Kwetsbaar, 1994, Ceramiek met puntdraad. 59 x 23 x 21 cm

Uit de dop, 2020 ceramiek, wandobject. 14 x 9 x 8 cm

Early bird, Uit de dop, 2020 Ceramiek. 22 x 36 x 20 cm

Kwetsbaar, 1994, Ceramiek met puntdraad. 59 x 23 x 21 cm

Uit de dop, 2020 ceramiek, wandobject. 14 x 9 x 8 cm

Info: www.heleenvannieuwland.nl