Het materiaal van "Piëta".

Het kunstwerk "Piëta" van Liselotte Schut is gemaakt voor de expositie "Nectar, Art & Urban Nature" in de Joriskerk in Amersfoort, oktober 2022. De afbeelding van het kunstwerk laat veel te raden over het materiaal dat Liselotte Schut voor haar kunstwerk gebruikte. Het is inderdaad een bijzondere toepassing. De groene structuur is eendenkroos; de opvallende rode bolletjes zijn veenbessen en de vorm is van lis blad gemaakt. Het beeld zelf drijft in water.
'Ik deed mee aan een inschrijving voor een expositie in de Joriskerk in Amersfoort' vertelt Schut over de totstandkoming van haar kunstwerk. 'Thema van de expositie was "Natuur". Omdat de expositie in een kerk werd gehouden wilde ik een "Piëta" maken van de natuur. Piëta staat voor compassie en mededogen. Mijn bedoeling was dat als mensen in de bak keken, zich in de Piëta weerspiegeld zouden zien. Het idee dat ik instuurde werd geaccepteerd, ik moest het dus wel uitvoeren'.

Eendenkroos.
Hoe de natuur in haar kunstwerk vorm te geven werd voor Liselotte Schut een interessante zoektocht. 'Ik groeide op in De Berkel, dat ligt in het stroomgebied van de IJssel' vertelt ze hierover. 'Water en natuur zijn heel belangrijk voor me. Daarom wilde ik per sé eendenkroos in mijn Piëta gebruiken. Echter, ik wist niet of dat kroos acht weken – zolang duurde de expositie – goed zou blijven. Er waren natuurlijk nog meer vragen: zou het kroos wel blijven drijven; gaat het niet stinken; zitten er niet allerlei rare beestjes in die schade kunnen veroorzaken? Dat moest ik allemaal uit gaan zoeken. Ik ben gaan experimenteren door in een natuurgebied kroos te scheppen en te onderzoeken hoe ik dat het beste kon verwerken. De randen van de piëta-vorm maakte ik van lis blad. In een tweedehandswinkeltje vond ik een oude watertrog die ik kon gebruiken om mijn Piëta in neer te leggen'.

Boswachter.
De zoektocht documenteerde Liselotte Schut in een boekje. 'Het is een boekje voor kinderen' legt ze uit. 'Wat voor vragen kom je tegen als je iets wil maken. Ik schreef het naar aanleiding van mijn onderzoek naar het maken van de Piëta. Het heet "Work in progress".
Wat erg leuk was: toen ik in een natuurgebied kroos aan het scheppen was, kwam er een boswachter met de vraag: "Wat bent u aan het doen, mevrouw". Omdat ik wist dat wat ik deed verboden was, je mag natuurlijk niet zomaar planten en bloemen uit een natuurgebied meenemen, heb ik hem uitgebreid uitgelegd waar ik het kroos voor nodig had. Zijn reactie was verrassend: in plaats het te verbieden vroeg hij me of ik het allemaal wel kon tillen. Hij bood me een karretje aan waarin ik water en kroos mee kon nemen.
Ik vind het erg leuk om dit te vertellen, ook aan kinderen, dat er altijd een vorm van samenwerking te krijgen is als je nieuwsgierig bent en vragen stelt'.

Bak met leven.
Er waren inderdaad nog beestjes in het water van de Piëta. Liselotte Schut: 'Toen de Piëta in mijn atelier was, zag ik dat er in het kroos een vlokreeftje geboren was. Het is een klein kreeftachtig beestje dat vrolijk rondzwom in het water van de Piëta. Ook zag ik dat er een paar waterjuffers in het water leefden. Het was voor mij een prettige gedachte dat, toen het kunstwerk naar de kerk ging, de Piëta in een "bak met leven" lag.
De gedachte achter het kunstwerk is mededogen. Niet alleen dat mensen zorg voor de natuur hebben maar meer nog dat de natuur mededogen heeft met de mens. Daarom koos ik ook de naam Piëta. De drijvende figuur gaat de mens tillen zoals in Michelangelo's Piëta Maria de figuur van Jezus tilde. Elke moeder draagt zo een ziek of overleden kind. In mijn Piëta is het de kracht van de natuur die de mens kan dragen'.

Weglaten.
In het werk van Liselotte Schut is kijken belangrijk. 'De Piëta kijkt je aan' vertelt ze over haar kunstwerk. 'Dat is ook het geval met de werken "Verloren beestje" en "Kijker". Ze kijken naar de beschouwer. Ander belangrijk punt in mijn werk is "weglaten". Ik probeer met weinig "taal" een beeld weer te geven. Dat komt niet zomaar: er moeten voor mijn gevoel zoveel lijnen weg dat alleen de essentie overblijft. Dat is goed in de linodruk "Kijker" te zien. Het zijn maar een paar lijnen in een afbeelding waarin iemand zit.
In het "Verloren beestje" is een beestje te zien dat heel verwonderd kijkt. Het is geen tekening maar een soort collage met uit een ets gescheurde vormen. Het is een gemengde techniek waarin ik schilderde en stukjes papier plakte. De rauwe lijnen zijn gemaakt met droge naald drukken. Ze zijn gevlekt en dragen pijn in zich. Het beestje heeft ook pijn'.

Piëta, 160 liter water en eendenkroos. 2022

Verloren beestje, 10 x 10 cm gemengde techniek. 2022

Kijker, linodruk, 35 x 26 cm. 2022

Piëta, 160 liter water en eendenkroos. 2022

Verloren beestje, 10 x 10 cm gemengde techniek. 2022

Kijker, linodruk, 35 x 26 cm. 2022

Work in progress
Work in Progress is geschreven voor kinderen.
Het laat het werkproces zien van het kunstproject 'Piëta'.
12 x 12, geringd, 36 blz.
Te koop voor 15 euro via 'contact' op de site www.liselotteschut.nl